يحي جان من شمارم هنوز همونه.ميدونم بي نهايت سختي كشيدي اين چند وقت.من شماره اي ازت ندارم.اگر بخواي من آرزوهام برآورده ميشن

سلام
یه دفعه زد به سرم افتادم دنبال خاطرات کهنه ای که دل آدم یه ذره می شه براش و با افسوسی همیشگی فهمیدم که چه سرعت بی رحمانه ای داره زمان . همین طور لینک به لینک افتادم توی خانه دوست ...
یادته رفیق ...
دلم برات تنگ شد ، خیلی ...
از این که دیدم وبلاگ به روز بال درآوردم ...
چه قدر خوب که زنده ای ...
چقدر دلم می خواد ببینمت ...
یحیی صفی آریان

و ندايي كه به من ميگويد .........گرچه شب تاريك است ... دل قوي دار سحر نزديك است

زندگی بافتن یک قالی است / نه همان نقش و نگاری که خودت میخواهی/ نقشه را اوست که تعیین کرده / تو در این بین فقط میبافی / نقشه را خوب ببین / نکند آخر کار قالی زندگیت را نخرند.

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست.. که هرچه بر سر ما می رود ارادت اوست......
..........................
........ ........................ ..............................................